پایان عصر مبارک

مثل خیلی‌هایی که به قدرت رسیدند، کارش را با پیوستن به نیروهای مسلح مصر آغاز کرد. سال 2011 بیشتر از هر زمان دیگری نامش در تیتر رسانه‌ها آمد. سالی که برای مصر هم سال متفاوتی بود. مردم در میدان قاهره جمع می‌شدند تا نسبت به سه دهه دیکتاتوری او اعتراض کنند. 17 روز اعتراضات سراسری برپا بود تا در نهایت در 11 فوریه همان سال استعفا داد. اداره حکومت مصر بعد از او به «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» سپرده شد. اما به همان تعداد روزهایی که مردم اعتراض کرده بودند باید می‌گذشت تا حکم ممنوع‌الخروجی و توقیف اموال او و خانواده‌اش صادر شود؛ درست 17 روز بعد از استعفا.

عکس‌هایی که از محاکمه و روز دادگاه او منتشر شد، مبارک را در قفس نشان می‌داد. مصری‌ها جشن می‌گرفتند و خوشحال بودند اما انگار دادگاه او هم نتوانست زخمی برای دردهایی باشد که مردم مصر از او کشیده بودند. پرونده دادگاهش نزدیک به 50 هزار صفحه و اتهاماتش متنوع بود: قتل عمد، کشتار تظاهرات‌کنندگان مصری، زیر گرفتن عمدی تظاهرات‌کنندگان با هدف کشتن آنها، ایجاد رعب و وحشت در میان تظاهرات‌کنندگان، واداشتن آن‌ها به چشم‌پوشی از خواسته‌های خویش، حمایت از مقامات و مسئولان رژیم و باقی ماندن بر مسند قدرت. البته این فقط پرونده مبارک نبود که در دادگاه مطرح شد؛ بسیاری از پرونده‌هایی که به واسطه حکومت او و سال‌ها خاک خورده بود، دوباره مطرح شد.

اعتراض‌های 17-18 روزه مصری‌ها به تب‌وتاب انقلابی به نام «بهار عربی» منجر شد. اما بهار این انقلاب خیلی زود به پایان رسید. بسیاری از کارشناسان در همان زمان از شکست این انقلاب خبر می‌دادند.

9 سال بعد از بهار عربی

اما 9 سال بعد از انقلاب مردم مصر، تحلیلگران تایید کردند که این انقلاب به نتیجه‌ای که مردم به دنبال آن بودند نرسید. روزنامه «العربی الجدید» چاپ لندن نوشته است:« بحران دولت و جامعه مصر با شکست انقلاب ژانویه عمیق شده است و مردمی که علیه نظام حسنی مبارک دست به قیام زده بودند نخستین زیان دیدگان محسوب می‌شوند. تنها جریان‌های سیاسی در این زمینه هزینه نمی‌دهند. بلکه ادامه بحران در عرصه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی فراگیر شده است و همه به دنبال تغییرند.

آنها معتقدند که سرکوب تنها راه ادامه قدرت نیست. اقشار مختلف جامعه در هر شرایطی نمی‌توانند نتایج بحران را برای مدت‌زمان طولانی تحمل کنند. ادامه بحران‌ها سبب شده است درباره آینده مصر گمانه‌زنی‌هایی مطرح شود. برخی‌ها ادعا می‌کنند که نظام مصر برای حل بحران‌ها توانایی دارد. برخی دیگر هم می‌گویند که با انقلاب و تغییر نظام می‌توان اوضاع را تغییر داد. گروهی دیگر هم خواهان اصلاحات و تغییرات دموکراسی در سایه نظام‌اند. در هر حال چه تغییر در چارچوب نظام صورت گیرد و چه این تغییرات در خارج از این چارچوب صورت گیرد ارزیابی انقلاب ۲۵ ژانویه مصر موضوعی ضروری برای مقدمه‌سازی با هدف تغییر است.

(منتشرشده در هفته نامه سرزمین انرژی-شماره 97)



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>